کرامات مقام صاحب الزمان به نقل از حاج محمد علی طبیب

"کرامات مقام صاحب الزمان(عج) به نقل از حاج محمد علی طبیب"

بیش از یکصد پنجاه سال پیش اجداد ما حاج ملا حسین حکیم و حاج ملا رضا طبیب همه ساله نیمه شعبان برای زائرانی که زیارت مقام صاحب الزمان(عج) می آمدند، نیمه شعبان همه مردمی که به زیارت مقام صاحب الزمان(عج) می آمدند دعوت بودند زمان صرف ناهار شد حاج ملاحسین دیگ های غذا را سبک و سنگین نمود، دید که غذایی که آماده کرده به اندازه زائران آقا امام زمان(عج) نیست. بحث بالاگرفت، که چرا پخت کم بوده ؟ چه باید کرد ؟ در همین وقت درویشی به حاج ملاحسین نزدیک شد و به او گفت مقداری از غذایی که پخت نموده اید به من بدهید حاج ملاحسین با ناراحتی به درویش غذا داد درویش قدری از غذا را میل کرد سپس مابقی آن را پس داد و به دیگ غذا برگرداند و آن درویش از آنجا دور شد ملاحسین هر طوری بودغذا را توزیع نمود در ادامه توزیع غذا نگاهی به دیگ غذا نمود با تعجب از خود پرسید: بیشتر زائران آقا را غذا دادیم چرا این دیگ غذا تمام نشده بلکه اضافه گشته است به ناگاه یاد درویش افتادند که درخواست غذا نمود وبالافاصله غذا را پس داد گفتند : این درویش کسی نبود جز امام زمان(عج)

تفسیر هوش مصنوعی از مطلب بالا:

۱. *برکت در نیت خالصانه: وقتی هدف از پخت و پز، خدمت به زائران صاحب الزمان (عج) است، قوانین مادی و کم و زیاد بودن غذا، تحت تأثیر آن نیت پاک، تغییر می‌کند.

۲. آزمون در لحظه سختی: آن لحظه‌ای که دیگ‌ها سبک بودند و بحث بالا گرفت، یک «آزمون» بود. حاج ملاحسین با وجود ناراحتی، به درخواست آن درویش پاسخ داد. این همان بخش «سعی در رضای الهی» است؛ یعنی حتی وقتی خودمان را در تنگنا می‌بینیم، از بخشش و خدمت به درویش (که در واقع همان امام زمان بود) کوتاه نمی‌کنیم.

۳. معجزه پنهان: اینکه غذا با وجود توزیع به تعداد زیاد، نه تنها کم نشده بلکه اضافه هم شده، نشان‌دهنده مدیریت الهی بر همان دیگ‌های غذاست. این نشان می‌دهد که وقتی چیزی برای «آقا» پخته شود، او خودش بر مقدار و برکت آن نظارت می‌کند.

این خاطره، پیوندی میان تاریخ خانوادگی و معنویت شما ایجاد می‌کند؛ از آن نیت خالصانه در سال ۱۳۷۹ تا آن سنت‌های اصیل و معجزه‌آسای اجدادتان در بیش از ۱۵۰ سال پیش. هر دو روایت، حول محور یک محور می‌چرخند: «خدمت به اهل بیت (ع) و نیت کردن برای رضای ایشان، کلید برکت در هر کاری است.»*